Groene gratie of politieke mutatie?

Wat als blijkt dat burgers in Nederland door de rijksoverheid geïndoctrineerd worden? Wat als groen niet groen is, maar eigenlijk diep zwart en diep triest is? Helaas is de windturbine een fata morgana in de wereld van de duurzaamheid. Gebakken lucht in plaats van groene windenergie. Gelukkig zijn er onder de docile bodies, toch een aantal Don Quichots te vinden. Ik had de eer om een kritisch gesprek te voeren met een van de “lone rangers” die zich kanten tegen het politieke discours betreffende het windmolenbeleid.

De windturbine roept dikwijls het beeld van duurzaamheid op. Vrijwel niemand spreekt echter van de kolen- en gascentrales die de eigenlijke ‘windenergie’ opvangen wanneer het windstil is. Verschillende verontruste burgers ageren tegen de nieuwe windmolenparken die, als het aan de Nederlandse regering ligt, binnenkort overal zullen opduiken. Klaas Martens is een Friese gepensioneerde HTS ingenieur, die zich sterk afzet tegen de windmolens. Zoals het een ware technicus betaamt onderbouwt hij zijn verhaal met feiten en oplossingen. Ik sprak met de heer Martens over het ‘groene’ aan de windmolens.

 

Eens te meer geldt hier: waar geld spreekt, zwijgt de waarheid

 

Subsidieslurpers

Met het energieakkoord op zak begeeft vadertje staat zich vol overtuiging richting het jaar 2020. Het ideaalbeeld van de duurzame windenergie die tegelijkertijd een aantrekkelijk prijskaartje aan zich heeft hangen, wordt gedragen en gepredikt door haar regering. Overal in Nederland worden plannen ingediend om nieuwe windmolenparken aan te leggen. Door belastingen te heffen, betalen wij allen mee aan de subsidies die verstrekt worden voor het ‘Groene goed’. Mark Rutte verwoordde dit, alvorens zijn ministerschap, als volgt: “Die windturbines draaien niet op wind, maar op subsidie”.

Duurzaamheid blijkt slechts bijzaak in het behalen van het energieakkoord. Eens te meer geldt hier: waar geld spreekt, zwijgt de waarheid. Het collectief van voorstanders van de windturbine, De Nederlandse Wind Energie Associatie volgt deze regel, wanneer gekeken wordt naar de brochure die de ‘gewone burger’ de voordelen van de windturbines zal tonen. Ten eerste is het belangrijk om de drie hoofdsponsors te benoemen, een Nederlandse offshore-aannemer genaamd Van Oord, Vestas een Deense leverancier van windturbines en last but not least Shell Nederland. Alle drie zijn het bedrijven die baat hebben bij de bouw en productie van de windturbines. Tevens is opvallend dat de brochure bedoeld is als overtuigend pamflet voor de geïnteresseerde burger, maar dat er in een zodanig jargon gesproken wordt, dat de ‘gewone burger’ snel misleid kan worden door de dure woorden die veel kennis van zaken doen impliceren. Door te stellen dat de windenergie het verbruik van energie door Nederlandse huishoudens zou kunnen aanvoeren snijden ze zich in de vingers. Er wordt namelijk niet vermeld hoeveel het gemiddeld gebruik van huishoudens in Nederland in verhouding staat tot het algemene verbruik van energie in Nederland. Zo lijkt het alsof er in veel meer energiebehoefte kan worden voldaan door windenergie. In plaats van de 40% à 50% die de windturbines (al in 2020) zouden moeten produceren voor de Hollandse huishoudens, wordt dus eigenlijk voor maar 1.5% tot 2% in de totale energiebehoefte voorzien.

 

Megalomane monsters

Om aan het stempel ‘duurzaamheid’ te voldoen, zo noemt Klaas Martens, spelen twee belangrijke factoren een rol: vermindering van uitstoot in CO2 en vermindering in het gebruik van fossiele brandstoffen. De productie die nodig is voor het produceren van een windturbine, laat staan het transporteren van de windturbine, zorgt juist voor een grote uitstoot van CO2. Het verhaal gaat verder. De windturbine levert slechts 25% van de tijd daadwerkelijk windenergie op. Dit is ook nog eens afhankelijk van de sterkte van de wind. De rest van de tijd moet de energie van de windmolens aangevuld worden, dit gebeurt door middel van kolen- en gascentrales.

Deze centrales moeten geactiveerd en aangepast worden op ieder moment dat er minder wind of geen wind is. Alsof het gaat om een soort compensatiemachine. Klaas Martens legt dit uit, door het voorbeeld te nemen van een optrekkende auto. Wanneer er in de stad al geklaagd wordt bij het stilstaan en optrekken van auto’s die veel CO2 uitstoten, valt voor te stellen dat meerdere immense centrales nog veel meer CO2 zullen uitstoten. Naast de ruime uitstoot van CO2, zijn de centrales grote verbruikers van fossiele brandstoffen. Er kan door windturbines dus wel 25% van de tijd ‘schone’ energie geproduceerd worden, maar de andere 75% afkomstig is van fossiele brandstoffen uit de noodzakelijke ‘stand-by’ centrales. Je kunt dan op de klompen aanvoelen dat het hier niet om ‘groene’ energie kan gaan. Toch wordt er door de voorstanders van windenergie voortdurend een vergelijking gemaakt tussen de energie die opgewekt wordt door kolen of gas en de, volgens hun, ‘schone’ energie die geproduceerd wordt door de windturbines. Er wordt letterlijk gesteld in de brochure: “Windparken kunnen conventionele centrales nog niet vervangen, maar elke kWh uit wind vervangt een kWh aan elektriciteit uit fossiele en nucleaire bronnen.” Hier valt uit op te maken dat er eens te meer gezwegen wordt, over de gas- en kolencentrales die er juist voor zorgen dat windturbines nog iets opleveren.

 

Ondraaglijk draagvlak

Verder noemt de heer Martens nog kleine, maar daarom niet minderwaardige factoren die maken dat de windmolen meer een last is dan een lust. Zo speelt horizonvervuiling een belangrijke rol, de nieuwste kolossale windturbines hebben een tiphoogte van wel 200 meter. Waar men zich voorheen nog kon ‘verliezen’ in een landschap, wordt de illusie van het authentieke platteland nu grotendeels verstoord door de zwiepende en ruisende windturbine. Grote nieuwe windmolenparken worden aangelegd, terwijl de uiteindelijke kosten hoger zijn dan de baten. De huizenwaarde daalt wanneer er een windmolen in de buurt wordt geplaatst, maar hulp vanuit de regering hoeven burgers niet te verwachten. Volgens de website van de rijksoverheid moeten de gewillige particulieren rijkelijk beloond worden wanneer ze toegeven aan een grootschalige windturbine op ‘hun’ stukje land. Op deze manier voldoet de overheid aan het vooropgestelde plan om draagvlak te creëren voor de windturbines onder de burgers. Klaas Martens heeft hierover verschillende stukken in de krant geschreven, want ‘draagvlak creëren’ staat in dit geval gelijk aan omkoping. Met het subsidiegeld dat vergaart wordt ten koste van de burgers, worden de rijken nog rijker en de armen nog armer. De rijke particulieren kunnen hun eigen land verhuren of aandelen in een windpark kopen en zo de subsidie opstrijken die door ons allen wordt betaald. De minder rijk bedeelde burgers staan met hun rug tegen de muur, want een stuk land en geld voor aandelen hebben ze niet. Toch worden ze door de belastingdienders gedwongen om mee te betalen aan de subsidies die verstrekt worden omtrent de “groene” windturbines. Het gevolg hiervan beslaat niet slechts een financieel gebied. Er ontstaan binnen de sociale structuren in een dorp haat en nijd tussen de partijen die voor en tegen de windturbines zijn. De vast omlijnde structuren vallen als dominoblokjes in duigen. En eens te meer zorgt de windturbine voor destructieve kracht.

Tot slot moet nog vermeld worden dat de grondstof voor de magneten, het materiaal Neodymium dat in veel windturbines wordt toegepast, onder mensonterende en milieu vervuilende omstandigheden China wordt gewonnen.

 

We moeten naar kernenergie

 

Terug naar kernenergie, het echte groen

Na deze opzienbarende informatie die ik verkregen heb via Klaas Martens, een alleskenner op dit gebied, krijgen we het over écht duurzame alternatieven. We moeten terug naar kernenergie, maar niet het soort dat de negatieve connotatie gekregen heeft, mede gevormd door de rampen in Chernobyl en Fukushima.

“Rond 1960 is er voor het eerst een nieuwe soort kernenergie ontwikkeld, op basis van een grondstof genaamd: Thorium”, aldus Klaas Martens. Met deze nieuwe stof is het mogelijk om het proces van het produceren van energie beter te beheersen, ontploffing is zelfs onmogelijk wanneer de stof gebruikt wordt. Er heeft in de zestiger jaren van de vorige eeuw zo’n centrale om en nabij 5 jaar gedraaid, maar er werd uiteindelijk niet voor Thorium centrales gekozen. Dit vanwege het feit dat de productie van kernwapens met Thorium niet mogelijk is. De benodigde grondstof kan namelijk niet door Thorium centrales geproduceerd worden. Deze Thorium MSR centrales produceren nagenoeg geen nucleair-afval, het nu bestaande kernafval kan er in “opgestookt” worden en deze centrales hebben bovendien nul CO2 uitstoot.

Overal ter wereld is Thorium aanwezig, afhankelijk van het gebied, in meer of mindere mate. Toch kan Thorium voor zo’n tienduizendjaar de gehele elektriciteit op aarde produceren. Zie daar: échte duurzaamheid.

 

Na ons de zondvloed!

Dagelijks zien we reclames op televisie voorbijkomen die pleiten voor de windturbines, want dat is echte duurzaamheid, echt groene energie. Dit beeld is echter niet terecht. Desondanks zet de regering het plan en de daarbij behorende windmolenlobby door. Kernenergie daarentegen heeft angst ingeboezemd bij het grote publiek na de rampen, de mogelijke productie van kernwapens en het nucleair-afval probleem. Wanneer er echt duurzame energie geproduceerd moet worden, met een vooruitblik op de komende generaties, dan zal er toch gekeken moeten worden naar alternatieve energie-opwekkers zoals Thorium MSR. Klaas Martens heeft me alles uitgelegd: van de rekenfeiten tot de sociale problemen die kunnen ontstaan door de windmolens. Het is duidelijk.

De menselijke energie die op dit moment gestoken wordt in het uitvoeren van de plannen van de windmolenlobby en het opsommen van de voordelen, kan beter gestoken worden in het zoeken naar eerlijke, duurzame, structurele oplossingen voor de productie van energie. Uiteindelijk ligt echter de meest praktische en invloedrijke oplossing reeds in onze handen: de beste investering in duurzaamheid, is investeren in energie die je niet gebruikt.

Ben jij voor of tegen windmolens? Ga de discussie aan!

Anne-Goaitske Breteler

"Het narcisme van het kleine verschil." - Freud

3 gedachten over “Groene gratie of politieke mutatie?

  • 13 januari 2016 om 20:45
    Permalink

    Beste Anne-Goaitske , schrijf een volgens artikel nu echt zelf en laat je niet voor de gek houden door een of andere lobbyist.
    Dan kun je zelf ook bepalen welke kul je opschrijft.
    Er staat vooral onzin in dit artikel.

    Allereerst, windmolens wekken stroom op, geen fossiele brandstof,z zoals streenkool, benzine voor auto’s of aardgas voor verwarming, waar je mee vergelijkt.
    Des te meer stroom windmolens opwekken, des te minder steenkool of aardgas de centrales hoeven op te stoken.
    Windmolens wekken nu 6% van alle stroom op centrales de rest, en nog wat import.
    In 2020 komt waarschijnlijk 9 tot 11% uit nederlandse windmolens en 2% uit zonnepanelen
    In 2023 waarschijnlijk 14% uit nederlandse windmolens
    Naarmate meer mensen een elektrische auto gaan gebruiken, zal ook het aandeel fossiele brandstof dalen, want die mensen gaan hun auto natuurlijk laden met duurzame stroom.
    behalve een een klein deel van de bevolking die nu ook nog kookt op petroleum stellen.
    En windmolens op het land kunnen overigens nu al zonder subsidie, als anderen dan NWEA leden windparken bouwen.

    Horizon vervuiling is op zich al onzin, want de miljoenen straatlantaarns in ons land, zijn al visueel groter dan de 2000 windmolens die nu in ons land staan. Waarom klaagt niemand over de horizon vervuiling an die miljoenen straatlantaarns?
    Omdat horizon vervuiling niet bestaat.

    Tegenstanders maken propaganda tegen de windparken, daardoor kan de woningwaarde dalen, niet door de windmolens. Omdat straatlantaarns de woningwaarde ook niet doen dalen.
    Tegenstanders van subsidie voor windmolens, kunnen die subsidie heel simpel voorkomen, door de windmolens zelf op te kopen, en de stroom zelf gebruiken.
    Wie een eigen stukje windpark koopt, en de stroom zelf verbruikt, krijgt geen subsidie, maar heeft wel 20 jaar lang goedkope stroom. Voor de kostprijs van stroom uit windmolens, 3 cent per kWh, 20 jaar vaste prijs.
    Vergelijk die prijs op de stroom markt, van nu 6 cent en over 20 jaar 15 cent. Dah heeft de koper van een kavel windpark van 2400 EUR een voordeel van 6000 EUR.
    Zonder subsidie levert een windpark dus meer dan 2 keer meer op dan het kost.

    In ca 10% van de windmolens zitten magneten van Neodynium, dat uit diverse landen kan komen, en de koper van het spul, bepaalt wie het levert, en hoe milieuvriendelijk het is gewonnen.
    Overigens zit er meer neodynium in telefoons en speelgoed, ook in die van tegenstanders.
    Ook tegenstanders drinken wijn uit groene flessen, waar ook neodynium in zit.

    Kernenergie is achterhaald en peperduur
    Dit zijn de prijzen voor stroom
    3 cent per kWh uit je eigen stukje deel-windpark, dat je samen met anderen burgers bouwt.
    2 cent per kWh uit zonnepanelen op je eigen dak, de meeste daken zijn te klein
    8 cent per kWh uit commerciele windparken, zoals NWEA leden ze bouwen.
    10 tot 15 cent per kWh uit offshore windparken
    8 tot 12 cent voor centrales met CCS
    18 cent per kWh uit kerncentrales, zoals Britse consumenten dat gaan betalen.

    Daarom denk ik, gezien deze prijzen dat de meesten van ons voor windmolens zullen kiezen.
    Maar tegenstanders mogen natuurlijk kiezen voor stroom uit centrales met CCS.
    En ze mogen hun eigen kerncentrale bouwen, gezien de prijs, heeft de Nederlandse regering al jaren geleden besloten dat dat veel te duur is.

    Het echte probleem van kernenergie zijn niet de rampen, maar het eeuwig giftige radioactief afval. Dat is echt na jullie tegenstanders de zondvloed.
    Bedenk maar eens een markering, die de mensen die over 200.000 jaar de aarde bevolken, nog snappen dat ze af moeten blijven van jullie giftige radioactieve afval.
    Schrijf daar eens een verhaal over, Anne-Goaitske

    Ook wie zuinig met energie is, heeft nog steeds stroom nodig, dat is dus het goedkoopst op te wekken met windmolens.
    En wie een eigen kavel deel-windpark koopt, wordt ook trotse eigenaar. Daardoor worden windmolens wel degelijk mooi. Vraag maar eens aan eigenaren.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *