Tip van Jip /// Maak het universiteitsprotest mooier!

Jip van Steenis –

mei 68 parijs student protest
De Parijse studentenprotesten van ‘68.

 

In deze tip wil ik de urgentie van esthetiek in protest aangeven. Voordat ik hierop in ga, moet ik misschien mijn positie in het huidige universiteitsprotest op de UvA uitleggen.

De antropoloog in mij laat me de afgelopen weken niet volledig meegaan in de universiteitsprotesten. (Tot dusver heb ik geen overkoepelende noemer voor de acties van de Humanities Rally, de Nieuwe Universiteit, de Bunge- en Maagdenhuisbezetting en Re-think UvA-sessies en wie weet wat nog meer). De antropoloog in mij laat me de afgelopen weken slechts die fly on the wall zijn. Alle demands spreken mij persoonlijk aan, maar toch is tijdens de opleiding m’n natuurlijke houding geworden om overal een beetje buiten te blijven staan. Mijn vriendin ‘J’ zag andere antropologenbutterflies on the wall worden, gekleurd en mondig aanwezig in de strijd waar wij twee ons samen klein en in de luwte van de menigte hielden. Going native gaan is gevaarlijk voor de objectiviteit, dat wordt antropologen immers geleerd. Onder die les schuilend, beschouw ik de esthetiek van de universiteitsprotesten als slechts (semi-) participerend, maar alom aanwezig observant.

Dat er geringe creativiteit in de universiteitsprotesten zit, viel me voor het eerst op in de aanhouding van de op de met Bungehuisontruiming betrekking hebbende leus: “Bezet, blokkeer, dit beleid pik ik niet meer!”. Tevens zag ik het gebrek in die andere terugkerende leus op het ritme van jaren ’90 danceklassieker ‘Heyo Captain Jack’ (“Bring me back to the railroad track”), “Eyo CvB, hier krijg je problemen mee!”. Ook in de protestmars die spontaan eindigde in de appropriation van bestuurshonk het Maagdenhuis klonken beiden herhaaldelijk en luidkeels uit de monden van zo’n vijftienhonderd man. Alles kan zoveel minder saai dacht ik meegaand in de massa. In het trappenhuis van het Maagdenhuis hangt een A4 voor suggesties voor nieuwe leuzen. “Finally” heeft iemand erbij gekalkt.

De navolging van het kritische tegengeluid is groot, maar de daadkracht is nog groter te maken wanneer deze zichtbaarder is. Demands zijn geformuleerd, maar waarom hangen ze nog niet elk op de zuilen van het Maagdenhuis? Zoals de prominente plek die ze op de ramen van het Bungehuis hadden? Waarom hangt enkel duidelijk een blauwe banner met daarop in gele letters ‘DIRECT DEMOCRACY’? Want dat omvat niet alles wat te veranderen wordt geacht, maar wordt door elke fotograaf in het kader gevangen. Die banner ‘SCREW US AND WE MULTIPLY’ is gevat, maar valt weg op het versekste laken. Over de rest van wat er hangt laat ik me niet uit. Mijn ogen staan onrustig van het ratjetoe.

Mijn punt is: de kracht van beeld lijkt vergeten. Dat terwijl beeld een boodschappendrager kan zijn die ver reikt, en daar waar ze aankomt blijft hangen. Als voorbeeld: de carré rouge, het aan veiligheidsspelt gestoken vilten rode vierkantje gedragen op een kledingstuk, laat ieders solidariteit herkenbaar zien. Dit vanuit de Quebec studentenprotesten uit 2012 geadopteerde item werkt, maar kan nog beter werken wanneer die in diezelfde veelvoud als zij het deden wordt toegepast. Dan is de eensgezindheid en urgentie leesbaarder.

 

Quebec carre rouge 2012
De studentenprotesten in Quebec van 2012.

Beeldkracht kan natuurlijk over het randje schieten. Dan noemen we het propaganda. In Noord-Korea weten ze de massa eensgezind te choreograferen. Ondemocratisch natuurlijk, maar we kunnen van datsoort esthetiek iets leren. Dat is dat deze de boodschap draagt op een manier die onthouden wordt door iedereen, en blijvend door de geschiedenis en toekomst heen gaat.

Ik weet niet wie ik met dit betoog kan aanspreken. Misschien eigenlijk enkel mezelf. Wat ik hierboven allemaal vind, is te uitten en bediscussiëren in de general assembly’s en working groupsvan de nu aanwezige direct democracy.

 

Noord Korea Massa
Massa in Noord-Korea.

 

 

VERDER LEZEN?

Lees Moedeloosheid leidt tot actie – De nacht in het Maagdenhuis

Lees Fietsen zonder handen in het Maagdenhuis

Lees Ons waardevolle spinhuis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *